Verloop van een nefrotisch syndroom
Het verloop is altijd afhankelijk van de individuele patiënt. Een goede reactie op de therapie kan een verbetering of genezing teweegbrengen. Als de patiënt echter niet op de therapie reageert, wordt de vernietiging van de nier Blijft.
De symptomen verergeren of leiden zelfs tot nier falen, wat te merken is aan het feit dat er helemaal geen urine wordt uitgescheiden. Bovendien, nier ader trombose kan optreden als een complicatie in de loop van de nefrotisch syndroom. Dit wordt veroorzaakt door het verlies van eiwitten door de nier, die voorkomen bloed cellen van hechten aan elkaar.
Zonder deze eiwitten bloed cellen blijven aan elkaar en aan de wanden van het bloed gehecht schepen. De blokkering van de schepen wordt genoemd trombose. Dit leidt tot een bloed accumulatie terug in de nier, die kan barsten en verdere schade kan veroorzaken.
Diagnose
De diagnose van nefrotisch syndroom wordt gemaakt door onderzoek van bloed en urine. In nefrotisch syndroomeen verhoogde uitscheiding van proteïne verhoogt de hoeveelheid proteïne in de urine (minstens 3.5 g / dag) en vermindert de hoeveelheid proteïne in het bloed. De urine wordt gedurende één dag opgevangen en de totale hoeveelheid eiwitten daarin vervat wordt bepaald. In het bloed wordt de hoeveelheid eiwitten en de samenstelling van de individuele eiwitten bepaald door elektroforese. Bovendien is het mogelijk om de onderliggende ziekte van de nier te diagnosticeren ultrageluid of door een monster uit de nier te nemen.
Elektroforese
Bij elektroforese wordt een mengsel van stoffen gescheiden in een elektrisch veld. Wanneer een elektrische stroom wordt aangelegd, bewegen de stoffen met verschillende snelheden, afhankelijk van hun lading, dus op verschillende afstanden in een bepaalde tijd. Op deze manier is het ook mogelijk om een eiwitmengsel uit het bloed te scheiden en zo te achterhalen hoeveel van welk eiwit er in het bloed aanwezig is.
Alle artikelen in deze serie: